Συχνές Ερωτήσεις

Απαντήσεις σε συχνά ερωτήματα

Ποια διαδικασία ακολουθείται όταν επισκέπτεται κανείς έναν ψυχολόγο;

Πριν από την έναρξη μιας ψυχοθεραπείας, ο θεραπευτής χρειάζεται να αποκτήσει μια συνολική εικόνα του ανθρώπου που απευθύνεται σε αυτόν. Για τον σκοπό αυτό συνήθως πραγματοποιούνται δύο ή τρεις αρχικές συναντήσεις.

Η πρώτη συνάντηση αποτελεί μια ευκαιρία γνωριμίας. Μπορείτε να μιλήσετε για τους λόγους που σας οδήγησαν να αναζητήσετε ψυχοθεραπεία, για όσα σας απασχολούν και να θέσετε ερωτήματα σχετικά με τη θεραπευτική διαδικασία.

Κατά τη διάρκεια των πρώτων συναντήσεων μπορεί να συζητηθούν στοιχεία της προσωπικής σας ιστορίας —η παιδική και εφηβική ηλικία, η οικογένεια, οι σημαντικές σχέσεις και εμπειρίες— καθώς και το ζήτημα που σας απασχολεί στο παρόν. Μπορεί επίσης να αναφερθούν σκέψεις, συναισθήματα ή όνειρα που θεωρείτε σημαντικά.

Οι αρχικές αυτές συναντήσεις βοηθούν τον θεραπευτή να διαμορφώσει μια πρώτη κλινική εικόνα και, παράλληλα, δίνουν σε εσάς τη δυνατότητα να διαπιστώσετε εάν αισθάνεστε ότι μπορείτε να εργαστείτε μαζί του στο πλαίσιο μιας θεραπευτικής διαδικασίας.

Το ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο αποτελείται από τις πρακτικές παραμέτρους που συμφωνούνται για τη θεραπεία, όπως η ημέρα και η ώρα των συναντήσεων, η συχνότητα και η διάρκειά τους, η αμοιβή και οι περίοδοι διακοπών.

Η σταθερότητα και η συνέχεια του πλαισίου δεν έχουν μόνο οργανωτική λειτουργία, αλλά αποτελούν σημαντικό μέρος της ίδιας της θεραπευτικής διαδικασίας.

Ένα σταθερό πλαίσιο δημιουργεί τις συνθήκες μέσα στις οποίες μπορούν να παρατηρηθούν και να κατανοηθούν όσα μεταβάλλονται στην ψυχική ζωή και στις σχέσεις του θεραπευόμενου. Όταν μεταβάλλεται παράλληλα και το ίδιο το πλαίσιο, γίνεται δυσκολότερο να διερευνηθεί τι βρίσκεται πίσω από τις αλλαγές ή τις ψυχικές αναταράξεις που εμφανίζονται.

Στην ψυχαναλυτική θεραπεία, υλικό προς διερεύνηση μπορεί να αποτελέσει οτιδήποτε περνά από τον νου του θεραπευόμενου — ακόμη και η περιέργειά του για τον ίδιο τον θεραπευτή.

Ο θεραπευόμενος γνωρίζει συνήθως ορισμένα πραγματικά στοιχεία που αφορούν την επαγγελματική εκπαίδευση και εμπειρία του θεραπευτή, αλλά όχι την προσωπική του ζωή. Αυτό αφήνει χώρο για σκέψεις, φαντασιώσεις και υποθέσεις σχετικά με εκείνον, οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμο υλικό για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο θεραπευόμενος αντιλαμβάνεται και ερμηνεύει τους άλλους και τον κόσμο γύρω του.

Η εκτεταμένη αποκάλυψη προσωπικών πληροφοριών από τον θεραπευτή μπορεί να περιορίσει αυτόν τον χώρο και, κατά συνέπεια, το υλικό που μπορεί να αναδυθεί στη θεραπεία.

Η περιέργεια για τον θεραπευτή είναι απολύτως φυσική. Αντί όμως να απαντά πάντοτε μέσα από πληροφορίες για την προσωπική του ζωή, η ψυχαναλυτική προσέγγιση μπορεί να διερευνήσει τι σημαίνει αυτή η περιέργεια για τον θεραπευόμενο, ποιες σκέψεις προκαλεί και τι φαντάζεται ο ίδιος.

Ο ψυχίατρος είναι ιατρός που, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών Ιατρικής, ειδικεύεται στην Ψυχιατρική. Ασχολείται με τη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία ψυχικών διαταραχών, ενώ, ως ιατρός, μπορεί να αναγνωρίζει παθολογικές καταστάσεις που ενδέχεται να σχετίζονται με ψυχικά συμπτώματα και να συνταγογραφεί φαρμακευτική αγωγή.

Η ιδιότητα του ψυχιάτρου δεν συνεπάγεται αυτομάτως και εκπαίδευση στην ψυχοθεραπεία. Για την άσκηση συγκεκριμένης ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης απαιτείται αντίστοιχη πρόσθετη εκπαίδευση.

Κλινικός Ψυχολόγος

Ο κλινικός ψυχολόγος έχει σπουδές Ψυχολογίας και εξειδίκευση στην Κλινική Ψυχολογία. Ασχολείται με τη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς και των ψυχικών διεργασιών, καθώς και με την αξιολόγηση και την αντιμετώπιση ψυχολογικών δυσκολιών.

Και στην περίπτωση του κλινικού ψυχολόγου, η άσκηση ψυχοθεραπείας προϋποθέτει ειδική και μακρόχρονη εκπαίδευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Ψυχοθεραπευτής

Ο όρος ψυχοθεραπευτής αναφέρεται σε έναν επαγγελματία που έχει εκπαιδευτεί σε μια συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση με στόχο την κατανόηση και αντιμετώπιση ψυχικών και συναισθηματικών δυσκολιών.

Υπάρχουν διαφορετικές θεωρητικές προσεγγίσεις στην ψυχοθεραπεία, μεταξύ των οποίων η ψυχαναλυτική, η συστημική, η ανθρωπιστική, η συμπεριφορική και η γνωσιακή προσέγγιση.

Ψυχαναλυτής

Ο ψυχαναλυτής έχει ολοκληρώσει μακρόχρονη και εξειδικευμένη ψυχαναλυτική εκπαίδευση, η οποία περιλαμβάνει θεωρητική κατάρτιση, προσωπική ανάλυση και εποπτευόμενη κλινική εργασία.

Η ψυχανάλυση θεμελιώθηκε από τον Sigmund Freud (1856–1939) και έχει έκτοτε γνωρίσει σημαντική θεωρητική και κλινική εξέλιξη. Επιδιώκει τη διερεύνηση ασυνείδητων ψυχικών διεργασιών και συγκρούσεων και του τρόπου με τον οποίο αυτές συνδέονται με την προσωπική ιστορία, τις σχέσεις και την ψυχική ζωή του ανθρώπου.

Η άσκηση του επαγγέλματος του ψυχολόγου διέπεται από συγκεκριμένες αρχές δεοντολογίας, οι οποίες αποσκοπούν στην προστασία του θεραπευόμενου και στη διασφάλιση μιας υπεύθυνης και επαγγελματικής θεραπευτικής σχέσης.

Μεταξύ των βασικών αρχών περιλαμβάνονται ο σεβασμός στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, η εχεμύθεια και το απόρρητο, η επαγγελματική υπευθυνότητα, η αποφυγή σχέσεων ή πρακτικών που μπορεί να επηρεάσουν την αντικειμενικότητα του θεραπευτή, καθώς και η άσκηση του επαγγέλματος μέσα στα όρια της εκπαίδευσης και της επιστημονικής του επάρκειας.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις αρχές επαγγελματικής δεοντολογίας μπορούν να αναζητηθούν στους σχετικούς κώδικες και στις οδηγίες των επίσημων επιστημονικών και επαγγελματικών φορέων, όπως ο Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων, η European Federation of Psychologists’ Associations (EFPA) και η American Psychological Association (APA).

Φόρμα Ενδιαφέροντος

Συμπλήρωστε τη φόρμα και θα επικοινωνήσω μαζί σας σύντομα.